شعر مارینی

یه روزی یه مارینی
ره ا تی یه زمینی
خواسش کلندی بکو
بکاله گندم و جو
بیل و کلند ا باش بی
دوتاش این ککاش بی
سوار قاطر وابی
نرهته بی ور وابی
ازنو هم راس وابی
سوار خر لهراس وابی

خر لهراس چاردسش نا
پاشش ا جی دسش نا
ره تا رسی ا زمینش
بیو و خوت بوینش
ره ا یه جای سختش
کلندش واسه بختش
زمینش برد بردی بی
همش یه گل زردی بی
دسی کلندش اشکس
ورش دا و امه چس
چیی و نونشش خه
سگارشش هم تش زه
تشش زه ا سگاری
که زنش امه دیاری
گهتش ای مرد بی عار
سی چه چسیی بیکار
کلندت اشکسه بی
بیلت خو نشکسه بی
برهتی کارت بکه
گنده درارت بکه
کارت نکه ای میره م
امشو شومت نمیرم
زنکو بیلش ورداشت
جو و گنملش کاشت
مردکو هم رر وابی
ره و سوار خر وابی
سی او گنم و جویو
گسنه خوسی او شویو

Mahya Alamdari

۱۰ دیدگاه برای : شعر مارینی

دیدگاه‌تان را ارسال کنید :

قدرت گرفته از وردپرس پارسی - طراحی شده توسط Fresh Sites - ترجمه و بهینه‌شده برای وردپرس پارسی توسط مسعود گلچین